مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿197﴾

197. มันเป็นสิ่งอำนวยประโยชน์เล็กน้อยเท่านั้น แล้วที่อยู่ของพวกเขานั้นคือญะฮันนัม และช่างเป็นที่พักนอนที่เลวร้ายจริง ๆ

 

لَـٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلًا مِّنْ عِندِ اللَّـهِ ۗ وَمَا عِندَ اللَّـهِ خَيْرٌ لِّلْأَبْرَارِ ﴿198﴾

198. แต่บรรดาผู้ที่ยำเกรงพระเจ้าของพวกเขานั้น สำหรับพวกเขาคือบรรดาสวนสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของสวนสวรรค์เล่านั้น โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในสวนสวรรค์เหล่านั้นตลอดกาล ทั้งนี้เป็นสถานที่รับรองที่มาจากอัลลอฮฺ และสิ่งที่มีอยู่ ณ อัลลอฮฺนั้น คือสิ่งที่ดียิ่งสำหรับผู้ที่เป็นคนดีทั้งหลาย

  

 

وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللَّـهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّـهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّـهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۗ أُولَـٰئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ إِنَّ اللَّـهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿199﴾

199. และแท้จริงในหมู่ผู้ ได้รับคัมภีร์นั้นมีผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเจ้า และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเขา ในฐานะผู้นอบน้อมต่ออัลลอฮฺ โดยที่พวกเขาจะไม่แลกเปลี่ยนโองการของอัลลอฮฺกับราคาอันเล็กน้อย ชนเหล่านี้แหละพวกเขาจะได้รับรางวัลของพวกเขา ณ พระผู้เป็นเจ้าของพวกเขาแท้จริงอัลลอฮฺนั้น เป็นผู้ทรงรวดเร็วในการชำระสอบสวน

 

  

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّـهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿200﴾

 

200. โอ้บรรดาผู้ศรัทธา ทั้งหลาย ! จงมีความอดทน และจงต่างอดทนซึ่งกันและกันเถิด และจงประจำอยู่ชายแดน และพึงกลัวเกรงอัลลอฮฺเถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ

"รอบิฎู" ในอายะฮฺนี้ มีอีกความหมายหนึ่งคือ พำนักอยู่ในที่ทำอิบาดะฮฺให้ยาวนานที่สุด และมีทัศนะว่าคือ "การคอยเวลาละหมาดจากเวลาหนึ่งถึงอีกเวลาหนึ่ง"
ท่านนบีกล่าวว่า "อยากให้ข้าพเจ้าบอกพวกท่านไหม สิ่งที่จะลบล้างความผิดและยกระดับของพวกท่านในวันกิยามะฮฺ (คือ) การอาบน้ำละหมาดให้ครบถ้วนทุกอวัยวะในยามที่รังเกียจ(อากาศหนาว), เดินไปยังมัสยิดบ่อยๆ (ทุกก้าวเดินลบล้างความผิด), และรอเวลาละหมาดจากเวลาหนึ่งถึงอีกเวลาหนึ่ง นี่แหละคือการประจำอยู่ชายแดน (อัรริบาฏ)"

รอบิฏู - การตระเวนเฝ้าชายแดนมุสลิม

ท่านนบีกล่าวว่า "หายนะแล้ว บ่าวของดีนาร, บ่าวของดิรฮัม (เงินตรา), และบ่าวของเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย, พวกเขาติดกับสิ่งเล็กน้อยในโลกนี้ ถ้าพวกเขาอะไรสักอย่างก็พอใจ ถ้าไม่ได้ก็จะโกรธ หายนะแน่นอน แล้วจะหันหลังให้แก่ความจริง (กลับหัวกลับหาง เพราะยึดติดกับวัตถุ ไม่ได้ยึดติดกับสัจธรรม) และเมื่อโดนหนาม(ตำ)ก็จะไม่ดึงออกมา (คือช่วยตัวเองไม่ได้)"

"คุณงามความดี(หรือสวนสวรรค์, ฏูบา)จงประสบแด่บ่าวของอัลลอฮฺคนหนึ่งที่ได้นำม้าของเขาไปวิ่งในหนทางของอัลลอฮฺ ผมยุ่ง เท้าเต็มไปด้วยฝุ่น ถ้าแม่ทัพสั่งให้เป็นยามเฝ้าเขาก็จะน้อมรับ และถ้าแม่ทัพสั่งให้อยู่ตอนท้ายของกองทัพเขาก็จะไปอยู่ ถ้าเขาขออนุญาตเข้าหาผู้ใหญ่ เขาจะไม่ได้รับอนุญาต ถ้าเขาขอความช่วยเหลือ ก็ไม่มีใครช่วยเหลือเขา (คนที่ถ่อมตนในการรับใช้ศาสนา ผู้คนไม่ให้ความสำคัญ แต่อัลลอฮฺให้ความสำคัญแก่เขา)"
 

สโลแกนชีวิตจากอายะฮ์สุดท้าย (อายะฮ์ที่ 200 ของซูเราะฮ์อาลิอิมรอน)
อายะฮ์สุดท้ายนี้เป็นเสมือน "ตราประทับ" คำสอนทั้งหมดในซูเราะฮ์ โดยเน้นย้ำคุณลักษณะ 4 ประการเพื่อความสำเร็จในชีวิต
- ศ็อบร์ (ความอดทน): อดทนต่อความยากลำบากในการรักษาศาสนาและการปฏิเสธสิ่งยั่วยุ
- มุศอบะเราะฮ์ (การต่างอดทน/ประชันความอดทน): เมื่อศัตรูอดทนเพื่อผลประโยชน์ทางโลก ผู้ศรัทธาก็ต้องอดทนให้เหนือกกว่าพวกเขาเพื่อรักษาความจริงและสัจธรรม
- ริบาฏ / มุรอบะเฏาะฮ์ (การประจำด่านชายแดน): มีหลายนัยยะ ตั้งแต่การเดินตระเวนเฝ้าชายแดนเพื่อปกป้องดินแดน
การเฝ้ารอเวลาละหมาดหนึ่งสู่อีกเวลาหนึ่ง ไปจนถึงการเฝ้าระวังทางความคิดและศาสนา เพื่อปกป้องสังคมมุสลิมจากการรุกรานทางวัฒนธรรมและสิ่งมอมเมา
- ตักวา (ความยำเกรงอัลเลาะห์): ความเกรงกลัวต่อพระองค์ในทุกขณะจิตเพื่อนำไปสู่ความสำเร็จที่แท้จริง

เส้นทางของผู้ศรัทธาที่เดินตามรอยเท้านบีมูฮัมมัดนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เต็มไปด้วยอุปสรรคที่ต้องอาศัยความพร้อมในการเสียสละและความถ่อมตนเพื่อรับใช้ศาสนา
ในช่วงท้ายของการเรียนรู้จึงจบลงด้วยบทดูอาอ์อ้อนวอนอย่างลึกซึ้งเพื่อให้พระองค์ทรงตอบรับการงาน ขจัดความทุกข์ยาก และประทานสวรรค์ชั้นสูงสุด (ฟิรเดาส์) ร่วมกับบรรดาศาสดาและผู้ประกอบความดีทั้งหลาย