قال فرقد السَّبَخي : قرأتُ في بعض الكتب : من أحبَّ الله ، لم يكن عنده شيءٌ آثَرَ من هواه ، ومن أحبَّ الدُّنيا ، لم يكن عنده شيءٌ آثر من هوى نفسه ، والمحب لله تعالى أميرٌ مؤمَّر على الأمراء زمرته أول الزمر يومَ القيامة ، ومجلسه أقربُ المجالس فيما هنالك ، والمحبة منتهى القربة والاجتهاد ، ولنْ يسأم المحبُّون من طول اجتهادهم لله U يُحبُّونه ويحبُّون ذكرَه ويحببونه إلى خلقه يمشون بين عبادهبالنصائح ، ويخافون عليهم من أعمالهم يوم تبدو الفضائحُ ، أولئك أولياءُ اللهوأحباؤه ، وأهلُ صفوته ، أولئك الذين لا راحةَ لهم دُونَ لقائه .

 ฟัรก็อด อัสสะบะคี – ได้อ่านในบางตำราว่า ใครที่รักอัลลอฮฺจะไม่มีอะไรที่เขาให้น้ำหนักมากกว่าความประสงค์ของอัลลอฮฺ ใครที่รักดุนยา ไม่มีอะไรที่จะมีความสำคัญมากกว่าความประสงค์ของตนเอง

คนที่รักอัลลอฮฺ วันกิยามะฮฺจะเป็นแกนนำ(ผู้นำ) เป็นกลุ่มแรกที่จะเข้าสวรรค์ไปพบอัลลอฮฺตะอาลา, ที่นั่งของเขาจะใกล้ชิดอัลลอฮฺมากที่สุด ความรักต่ออัลลอฮฺที่ใกล้ชิดที่สุดคือการขยันอิบาดะฮฺมากที่สุด เขาจะไม่เบื่อในการอิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺ ขยันทุ่มเทเพื่ออัลลอฮฺ รำลึกถึงพระองค์ และจะไม่เบื่อในการชวนให้คนอื่นรักอัลลอฮฺเช่นเดียวกับเขา เดินกับบรรดาผู้คนด้วยความบริสุทธิ์ใจ ตักเตือนให้เขารักและรู้จักอัลลอฮฺ และเขากลัววันกิยามะฮฺที่อัลลอฮฺจะเปิดเผยความชั่วของเขาต่อสาธารณชน คนเหล่านี้คือที่รักของอัลลอฮฺ(วลี) และเป็นคนบริสุทธิ์ที่อัลลอฮฺจะคัดเลือกมา คนเหล่านี้จะไม่สงบสุขจนกว่าจะพบอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา