- หากทายาทให้อภัยฆาตกร ทำได้ 2 แบบ
- ฆ่าโดยไม่ตั้งใจ ต้องชดใช้
- กรณียกเว้น ไม่ต้องชดใช้ด้วยชีวิต เช่น พ่อฆ่าลูก, ฆ่าศัตรูอิสลาม ฯลฯ
عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم : (( لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ :الثَّـيِّبُ الزَّانِي ، وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ ، وَالتَّارِكُ لِدِيِنِهِ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ))
رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ
จากอิบนุมัสอู๊ด ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า : ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า “ไม่เป็นที่อนุมัติเลือดของมุสลิมคนหนึ่งๆ นอกจากสาเหตุหนึ่งในสามประการ (คือ) คนแต่งงานที่ผิดประเวณี, ผู้ที่ฆ่าคนจะต้องได้รับโทษด้วยการประหารชีวิต และผู้ที่ละทิ้งศาสนาของเขา แล้วปลีกห่างจากสังคม” หะดีษนี้บันทึกโดยบุคอรีย์และมุสลิม
สาเหตุที่อนุญาตให้ละเมิดชีวิต (เพราะเป็นความผิดใหญ่หลวง และสร้างความเสียหายต่อสังคมส่วนรวม)
1- คนแต่งงานแล้วที่ทำซินา
وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ - ชีวิตต่อชีวิต
2- ผู้ที่ฆ่าคนจะต้องได้รับโทษด้วยการประหารชีวิต
- หากทายาทให้อภัยฆาตกร ทำได้ 2 แบบ
1- อภัยโดยไม่มีค่าชดใช้
2- อภัยโดยมีการชดใช้ตามศาสนากำหนด คือ อูฐ 100 ตัว (หรือเทียบเท่ากันตามยุคสมัย)
- ฆ่าโดยไม่ตั้งใจ เช่น หมอฉีดยาผิด คนไข้เสียชีวิต, ขับรถชน, จะยิงนก แต่ไปโดนคน ฯลฯ -- ไม่ประหารชีวิต (ไม่มีโทษจำคุก) แต่ให้ชดใช้แก่ทายาท
• وأما النَّفسُ بالنفسِ ، فمعناه : أنَّ المكلَّف إذا قتل نفساً بغير حق عمداً ، فإنَّه يُقْتَلُ بها ، وقد دلَّ القرآن على ذلك بقوله تعالى : { وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيهَا أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْس } وقال تعالى : { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنْثَى بِالأُنْثَى } .
20.30 - ชีวิตต่อชีวิต - ฆ่าชีวิตหนึ่ง ต้องชดใช้ด้วยชีวิต
• ويُستثنى من عُموم قوله تعالى : { النَّفْسَ بالنَّفْسِ } صُورٌ :
• منها : أنْ يقتل الوالدُ ولدَه ، فالجمهورُ على أنَّه لا يُقْتَلُ به ، وصحَّ ذلك عن عُمر . وروي عن النَّبيِّ - صلى الله عليه وسلم - من وجوهٍ مُتعدِّدَةٍ ، وقد تُكُلِّمَ في أسانيدها ، وقال مالك : إنْ تَعمَّدَ قتله تعمداً لا يشكُّ فيه ، مثل أنْ يذبحه ، فإنَّه يُقتل به ، وإنْ حذفه بسيفٍ أو عصا، لم يقتل . وقال البتِّي : يقتل بقتله بجميع وجوه العَمدِ للعمومات.
- กรณียกเว้น เช่น พ่อฆ่าลูก, เจ้านายกับทาส, มุสลิมฆ่ากาฟิร
• ومنها : أنْ يقتل الحرُّ عبداً ، فالأكثرون على أنَّه لا يُقتل به ، وقد وردت في ذلك أحاديثُ في أسانيدها مقالٌ . وقيل : يقتل بعبدِ غيره دُون عبدِه ، وهو قولُ أبي حنيفة وأصحابه ، وقيل : يقتل بعبده وعبدِ غيره ، وهي رواية عن الثوري ، وقول طائفةٍ من أهل الحديث ؛ لحديث سمرة ، عن النَّبيِّ - صلى الله عليه وسلم - : (( من قَتَلَ عبدهُ قتلناهُ ، ومن جَدَعَهُ جدَعْناهُ )) وقد طعن فيه الإمام أحمد وغيره .
- ฆ่าทาสตนเองหรือทาสคนอื่น - คนอิสระกับคนที่เป็นทาส
• وقد أجمعوا على أنَّه لا قصاص بين العبيدِ والأحرار في الأطراف ، وهذا يدلُّ على أنَّ هذا الحديث مطَّرَحٌ لا يُعمل به ، وهذا مما يُستدلُّ به على أنَّ المراد بقوله تعالى : { النَّفْسَ بالنَّفْسِ } الأحرار ؛ لأنَّه ذكر بعده القصاص في الأطراف ، وهو يختصُّ بالأحرار .
40.0 - การทะเลาะระหว่างทาสกับเจ้านาย มีบาดแผลหรือเสียชีวิต ชดใช้อย่างไร ?
- ฆ่าศัตรูอิสลาม ? อะฮฺลุซซิมมะฮฺ (อะฮฺลุลกิตาบที่มีสัญญาสันติภาพกับมุสลิม), มุอาฮัด
• ومنها : أنْ يَقتُلَ المسلم كافراً ، فإنْ كان حربياً ، لم يقتل به بغير خلافٍ( ؛ لأنَّ قتل الحربيِّ مباحٌ بلا ريب ، وإنْ كان ذمياً أو معاهَداً ، فالجمهور على أنَّه لا يقتل به أيضاً ، وفي " صحيح البخاري ” ) عن علي ، عن النَّبيِّ - صلى الله عليه وسلم - قال : (( لا يُقتلُ مسلمٌ بكافرٍ )) .
- ไม่อนุญาตให้ประหารชีวิตมุสลิม ต่อชีวิตกาฟิร (แต่มีการลงโทษอย่างอื่นและมีการชดใช้)
- Printer-friendly version
- Log in to post comments
- 77 views
